Wirtualny stos sterowników podrzędnych

Stos sterowników IEEE 1394 można skonfigurować w celu udostępnienia sprzętu systemowego innym jednostkom podrzędnym AV/C w ramach magistrali IEEE 1394 za pośrednictwem sterowników protokołów IEEE 1394, IEC 61883 i sterowania audio/wideo (AV/C). Ta konfiguracja jest znana jako obsługa wirtualnych urządzeń IEEE 1394. Avc.sys używa tej funkcji, aby umożliwić komputerowi stanie się wirtualnym urządzeniem IEEE 1394 do innych fizycznych jednostek AV/C w magistrali IEEE 1394.

Stos sterowników wirtualnych Avc.sys składa się z sterowników podrzędnych, które są ładowane do reprezentowania możliwości i zasobów komputera jako wirtualnej jednostki AV/C w magistrali IEEE 1394. Stos wirtualnych podjednostek to miejsce, w którym Avc.sys implementuje specyfikację AV/C poprzez oprogramowanie na komputerze. Wirtualny stos sterowników AV/C jest tworzony, jeśli którykolwiek z zasobów komputera ma zostać uwidoczniony jako podjednostka AV/C.

System Windows ładuje Avc.sys w celu zapewnienia obsługi wirtualnej jednostki AV/C na podstawie ustawień rejestru określonych w pliku INF lub poprzez kontrolę aplikacji przy użyciu kontroli we/wy (IOCTLs). Każda instancja Avc.sys, ładowana jest w celu obsługi podjednostki wirtualnej, rejestruje nową instancję interfejsu urządzenia GUID_VIRTUAL_AVC_CLASS. Aby uzyskać więcej informacji na temat interfejsu urządzenia GUID_VIRTUAL_AVC_CLASS, zobacz Using Avc.sysand IOCTL_AVC_CLASS ( Używanie Avc.sys i IOCTL_AVC_CLASS).

Rejestr jest trwałym sposobem zapisywania konfiguracji urządzenia wirtualnego AV/C (i ogólniej ieee 1394), ale konfiguracja urządzenia wirtualnego nie może zostać ręcznie wprowadzona do rejestru. Zamiast tego konfiguracja musi być ustawiona przy użyciu pliku INF lub kombinacji IOCTLs. Aby uzyskać więcej informacji na temat konfiguracji urządzenia wirtualnego, zobacz AV/C Device IDs and Virtual Subunit Device IDs (Identyfikatory urządzeń av/C i identyfikatory urządzeń podrzędnych).

Wirtualne urządzenie IEEE 1394 zapewnia następującą obsługę:

• Możliwość zaimplementowania w sprzęcie oprogramowania, który jeszcze nie istnieje. Ta funkcja umożliwia tworzenie prototypów nowych sprzętów i tworzenie nowych sterowników podrzędnych przed udostępnieniem sprzętu fizycznego do testowania.

• Możliwość tworzenia zautomatyzowanych zestawów testowych dla sterowników jednostek równorzędnych bez konieczności posiadania fizycznego sprzętu. Ta funkcja umożliwia testowanie warunków błędów granic, które nie są w inny sposób możliwe w przypadku dostępnych urządzeń sprzętowych i zmniejsza potrzebę testowania kosztownego sprzętu.

• Możliwość implementowania rozszerzeń do funkcji docelowej podjednostki AV/C, takich jak uwierzytelnianie i wymiana kluczy (AKE) oraz protokół zarządzania połączeniami i zgodnością (CCM) przez strony trzecie na komputerze.