Dokumentacja składni wyrażeń regularnych

Zakresy danych wejściowych niestandardowych można definiować i przypisywać przy użyciu składni wyrażeń regularnych pisma ręcznego, która jest rozumiana przez niektóre z aparatów rozpoznawania pisma ręcznego firmy Microsoft. Składnia jest podzbiorem implementacji języka wyrażeń regularnych w programie .NET Framework.

Istnieją pewne różnice w sposobie użycia wyrażeń regularnych pisma ręcznego i sposobie użycia innych typów wyrażeń regularnych. Składnia pisma ręcznego służy do określania dokładnego ciągu, który zostanie dopasowany przez aparat rozpoznawania, a nie podciąg. Na przykład wyrażenia regularne ([a-z]+)p będą zwracać dopasowania dla "soup", "stop", "instep" i "esophagus". Mając na uwadze, że równoważne wyrażenie regularne pisma ręcznego, takie jak s(!IS_ONECHAR)+p, pasuje do "zupy" i "stop", ale nie "instep" i "przełyku".

Wyrażenia regularne pisma ręcznego nie obsługują spacji nienależących w wyrażeniach regularnych. Oznacza to, że nie można użyć jednostki "nbsp" w wyrażeniu regularnym pisma ręcznego.

W poniższych sekcjach opisano bardziej szczegółowo składnię.

Prawidłowe operatory

Następujące operatory są prawidłowe do tworzenia wyrażeń regularnych w celu zdefiniowania zakresów wejściowych dla rozpoznawania pisma ręcznego.

Implementacja wyrażeń regularnych firmy Microsoft do rozpoznawania pisma ręcznego umożliwia wielokrotne stosowanie operatorów jednoargumentowych postfiksów. Na przykład a** = (a*)* = a*, b?? = (b?)? = b?. Umożliwiają one również powtórzenia inne niż kolejne, na przykład: a*?* = ((a*)?)* = (a*)* = a*. Różni się to od wyrażeń regularnych programu .NET Framework, które zezwalają tylko na ? operator, który ma być powtarzany.

Inną różnicą w wyrażeniach regularnych programu .NET Framework jest to, że ręczne pisanie wyrażeń regularnych nie obsługuje pustego wyrażenia wyznaczonego z pustą parą nawiasów ().

Korzystanie z zakresów wejściowych

Można również użyć zestawu zwykłych zakresów wejściowych zdefiniowanych jako część funkcji SetInputScope w wyrażeniach regularnych. Na przykład wartość month (liczbowa) jest IS_DATE_MONTH. Składnią określania zakresu wejściowego w ramach wyrażenia regularnego jest poprzedzanie wyliczonej wartości zakresu wejściowego otwartym nawiasem i wykrzyknikiem (!, a na końcu umieść nawias zamykający). Na przykład:

(!IS_DATE_MONTH)

Jeśli połączysz zakres danych wejściowych IS_DEFAULT przez funkcję ORing z innym zakresem danych wejściowych, efekt polega na tym, że rozpoznawanie może zwrócić dowolne pojedyncze wyrażenie obsługiwane przez domyślny model języka (na przykład jedno słowo ze słownika systemowego lub daty) z znakiem interpunkcyjnym lub bez niej albo dowolną wartość spełniającą resztę wyrażenia regularnego przekazanego do rozpoznawania.

Nieobsługiwane operatory

Następujące operatory wyrażeń regularnych nie są obsługiwane podczas tworzenia wyrażeń regularnych pisma ręcznego.

Znaki ucieczki

Zwykłe znaki, inne niż te w poniższej tabeli, pasują do siebie. Oznacza to, że "a" w wyrażeniu regularnym określa, że dane wejściowe powinny być zgodne z "a".

Kolejną znaczącą różnicą w pisaniu wyrażeń regularnych pisma ręcznego jest to, że można uniknąć ograniczonego zestawu znaków w wyrażeniu regularnym. W poniższej tabeli opisano dozwolony zestaw znaków, które mogą zostać uniknięci. Każda inna próba ucieczki znaku spowoduje wystąpienie błędu zgłaszanego przez rozpoznawanie.